Diantho

Συνέχεια στο Κυρίως Περιεχόμενο »

Αναζήτηση Ιστότοπου

Πλοήγηση Κατηγορίας:

grafeio
grafeio

Βρίσκεστε στο:

Καλαθι Αγορων

Δεν υπάρχουν προϊόντα στο Καλάθι Αγορών σας!

Σύγκριση Προϊόντων

Δεν διαθέτετε προϊόντα για σύγκριση




Δημοσκοπηση

Η θεραπεία σας με βότανα σας βοήθησε?
 
 
 
 
 
 

Αγκίσαρος (Cistus ladanopherum)

Double click on above image to view full picture

Σμίκρυνση
Μεγέθυνση

Περισσοτερες Οψεις

Αγκίσαρος (Cistus ladanopherum)

Γράψτε πρώτος μια αξιολόγηση για αυτό το προϊόν

Διαθεσιμότητα: Εκτός Αποθέματος.

0,00 €

Γρήγορη Επισκόπηση

Η λατινική του ονομασία στην Ανατολική Μεσόγειο είναι Cistus creticus (Κίστος ο Κρητικός) ενώ στην Δυτική Μεσόγειο η ονομάζεται Cistus ladanopherum.


 


Κουβάτσος Φίλιππος, Κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος (Απόφοιτος Χαροκοπείου Πανεπιστημίου Αθηνών), Αλλαγιάννη 13, Κορωπί, Τηλ. επικοινωνίας: 2106021750

Περιγραφή Προϊόντος


Βιότοπος – περιγραφή:


Η λατινική του ονομασία στην Ανατολική Μεσόγειο είναι Cistus creticus (Κίστος ο Κρητικός)  ενώ στην Δυτική Μεσόγειο η ονομάζεται Cistus ladanopherum.


Στη χώρα μας το συναντούμε στη Θεσσαλία, Αττική, Κυκλάδες, Κρήτη και Επτάνησα με τις ονομασίες λάδανο, αλάδανο, αλυταριά, ήμερη κουνουκλιά, ήμερο κιστάρι, αγκίσαρος,  ακίσσαρο, ατζίκαρος.


Ανήκει στην οικογένεια των Κιστοειδών.


Είναι θάμνος πολυετής που φτάνει το ένα μέτρο, αρωματικός και πυκνός. Τα άνθη του φυτού είναι μεγάλα  (έχουν μήκος από 4-6 εκατοστά), με στεφάνη σε ζωηρό ροδινολιλά χρώμα και κέντρο λευκό, με πέντε σέπαλα ωοειδή και πέντε πέταλα ελαφρά δίλοβα και ρυτιδωτά. Στύλοι ίσοι με τους χρυσοκίτρινους στήμονες.


Τα φύλλα του έχουν μήκος από 12-25 χιλιοστά, έχουν σχήμα ωοειδές-λογχοειδές, είναι αντίθετα, πράσινα και οι άκρες τους είναι κυματιστές.


Η  αλαδανιά   εκφύεται σε πάρα πολλά μέρη του κόσμου όπως Ελλάδα, νότια Ιταλία, Ισπανία, Τουρκία, νότια Γαλλία και αλλού. Επίσης αλάδανος παράγεται σε πολλά από αυτά τα μέρη. Όμως η καλύτερη ποιότητα , παράγεται στην Κρήτη και κυρίως στις Σίσες.  Εκεί υπάρχουν μεγάλες περιοχές, όπου ευδοκιμούν αποκλειστικά και μόνο αγκίσαροι με γαλάζια λουλούδια  (τα φυτά με λευκά άνθη δεν βγάζουν ρητίνη), τα οποία και παράγουν καλύτερης ποιότητας αλάδανο. Στα τέλη περίπου Μαΐου κάθε χρόνο, μόλις αρχίσει δηλαδή η ζέστη του καλοκαιριού, οι αγκίσαροι είναι έτοιμοι για να αρχίσει η περισυλλογή του αλαδάνου. Για  συλλέξουν τον αλάδανο από το φυτό, χρησιμοποιούν ένα αργαστήρι, μια κατασκευή από ξύλο που πάνω της έχουν δέσει πλαστικά λουριά. Χτυπώντας αυτά τα λουριά πάνω στο φυτό, η ρητίνη κολλάει πάνω τους και έτσι  τη συλλέγουν.


Ιστορικά στοιχεία:


Γνωστό βότανο από την αρχαιότητα. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο και τον Διοσκουρίδη εν εκτάσει. Την εποχή του Ηροδότου, Έλληνες και Λατίνοι φυσιοδίφες το ονόμασαν λάδανο ή λήδανο, σύμφωνα με τη σημιτική ονομασία Ladan το «εκρηματώδες φυτό» και ανέφεραν ότι «η έκκριση του φυτού κολλά στα πόδια των τράγων και των κατσικιών όταν βόσκουν και από εκεί μαζεύεται και ζυμώνεται για να πάρει την τελική μορφή του».


Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν το λάδανο σε θυμιάματα και αλοιφές. Απέδιδαν στο βότανο αντιρρευματικές, θερμαντικές, αντισηπτικές και στυπτικές θεραπευτικές ιδιότητες.


H φαρμακολογική δράση της ρητίνης, έχει χρησιμοποιηθεί κατά της πανώλους τον 18ο αιώνα και σαν αλοιφή σε διάφορες δερματικές παθήσεις.  Παλιότερα ορισμένοι αρτοποιοί το έβαζαν στο φούρνο τους για να αρωματίζουν τα παξιμάδια, ενώ με το θυμίαμα της ρητίνης θύμιαζαν τις εικόνες τόσο στο Μυλοπόταμο της Κρήτης, όσο και στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.


Στην Κρήτη ήταν πολύ διαδεδομένο βότανο το οποίο χρησιμοποιούσαν κυρίως κατά των στηθικών νοσημάτων, των διαρροϊκών και δυσεντερικών παθήσεων. Το χρησιμοποιούσαν ακόμη για τους πόνους των αρθρώσεων και τις ρευματικές παθήσεις κάνοντας εντριβές με αλάδανο. Το χρησιμοποιούσαν ακόμη, ελαφρά χλιαρό επιθέτοντας το στους κροτάφους και το στήθος των βρεφών «οντέν είναι σουλουχουνιασμένα» (όταν βράζει το στηθάκι τους από κρυολόγημα). Για την διάρροια έριχναν ένα βωλαράκι μέσα στο βραστάρι.  Μαζί με άλλα βότανα τον χρησιμοποιούσαν για τις δοθιήνες. Με την κομεορητίνη του φυτού έβαφαν σε χρώμα βυσσινί τα βαμβακερά.


 Ανάλογα με την περιοχή οι Κρητικοί το βότανο το ονομάζουν αλαδανιά, λαδανιά, αγκίσαρος ή ατζίκαρος.


Συστατικά-χαρακτήρας:


Τα φύλλα έχουν τρίχες αδενώδεις που κατά τον Ιούνιο – Ιούλιο  εκκρίνουν μία κομμεορητίνη, η οποία ονομάζεται λάδανο. Η ρητίνη αυτή βέβαια δεν έχει καμία σχέση με το λάβδανο το οποίο είναι  βάμμα οπίου.


 Το λάδανο περιέχει 76 μέρη ρητίνης με λίγο αιθέριο έλαιο, 7 μέρη κερί, 1 μέρος νερουλά εκχυλίσματα και 6 μέρη άλλων ουσιών. Η ρητίνη αυτή και παρουσιάζει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση (Δεμέντζος και συνεργάτες, 1997) και κυρίως αντιλευχαιμική δράση (Δήμας και συνεργάτες, 1998), η οποία μπορεί να συγκριθεί με καθιερωμένα φάρμακα των κατηγοριών αυτών, όπως είναι η αμπικιλλίνη και η καμπτοθεκίνη.


 Έχει άρωμα που μοιάζει με την οσμή που έχει το φαιό άμβαρι και δυνατή γεύση βάλσαμου


Άνθιση – χρησιμοποιούμενα μέρη - συλλογή:


Τα άνθη του φυτού αρχίζουν να βγαίνουν  από Μάρτιο μέχρι τέλη Ιουνίου και είναι χάρμα οφθαλμών. Κρατούν μόνο μία ημέρα, αλλά δεν βγαίνουν όλα μαζί. Και κάνει πάρα πολλά άνθη.


Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται η ρητίνη που βγαίνει από τα φύλλα και τα άνθη του φυτού.


Θεραπευτικές ιδιότητες και ενδείξεις:


Το βότανο δρα ως στυπτικό, αποχρεμπτικό, αντικαταρροϊκό και αντιδυσεντερικό.


Το λάδανο έχει επίσης καλά αποτελέσματα κατά της αϋπνίας του πονόδοντου και του τέτανου.  Με τους καρπούς του φυτού φτιάχνεται ένα βραστάρι που σταματά τη διάρροια και με τα φύλλα ένα αρωματικό τσάι. Σύμφωνα με την παραδοσιακή Iατρική, το λάδανο μπορεί να αναστείλει τα καλοήθη αποστήματα «αχελώνια» και «μαλάθρακες» (καλόγηροι). Αναφέρεται η χρησιμοποίησή του για σκληρούς όγκους μήτρας και για όγκους του πρωκτού, σε ρηνικούς πολύποδες και καρκινογόνα έλκη. Νεότερα πειράματα επιβεβαιώνουν τη χρήση αυτή του λαδάνου. Έτσι υπάρχουν ενδιαφέροντα αποτελέσματα σε κυτταρικές σειρές που αφορούν διάφορους τύπους καρκίνων. Eπίσης ενδιαφέροντα αποτελέσματα έχουν δημοσιευθεί και αφορούν την αντιμικροβιακή δράση του φυτού και της ρητίνης του.


Χρησιμοποιείται στην κοσμετολογία και κυρίως στην αρωματοποιία.


Παρασκευή και δοσολογία:


Ως αντιδιαρροϊκό φάρμακο και κατά της κολίτιδας χρησιμοποιούμε τα άνθη και τα φύλλα του φυτού τα οποία παρασκευάζονται ως έγχυμα. Ρίχνουμε σε μία κουταλιά της σούπας δυόμισι φλιτζάνια φραστό νερό και το αφήνουμε σκεπασμένο για 15 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε την μισή ποσότητα το πρώι και την άλη μισή το βράδυ.


Προφυλάξεις:


Δεν αναφέρονται παρενέργειες. Τηρούμε απλά την συνιστώμενη δοσολογία.




*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου (Χειρουργός οδοντίατρος) στα Χανιώτικα Νέα

Κατασκευή e-shop | i-magic Web Media Studio Κατασκευή e-shop i-magic
Copyright 2009 - All Rights Reserved
Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή και χρήση
του υλικού μέρους ή ολόκληρου αυτού του δικτυακού τόπου χωρις την έγγραφη άδεια του εκδότη