Η λατινική της ονομασία είναι Aloe vera ( Αλόη η γνήσια). Την συναντούμε και με την ονομασία πέρδικα.
Το βότανο αυτό κατάγεται από την Αφρική όπου συγγενικά της είδη χρησιμοποιούντο ως αντίδοτο στις πληγές από δηλητηριασμένα βέλη. Ήταν γνωστή στους Αρχαίους Έλληνες και στους Ρωμαίους που επίσης χρησιμοποιούσαν την γέλη για τις πληγές. Γέλη είναι το παχύρρευστο γλισχραματώδες πήκτωμα που βγαίνει από τις τομές που κάνουμε στα νωπά φύλλα του φυτού. Ο Πλίνιος ανέφερε για την Αλόη το 77 μ.Χ. «Οι χρήσεις της είναι πολλές αλλά η κυριότερη είναι για το χαλάρωμα των εντέρων γιατί είναι το μόνο σχεδόν καθαρτικό που είναι και τονωτικό για το στομάχι».
Η Αλόη ήταν δημοφιλές καθαρτικό κατά τον Μεσαίωνα. Στην Κίνα χρησιμοποιούσαν τη γέλη για παρόμοια χρήση, ενώ στην Ινδία η χαίρει εκτίμησης ως δροσιστικό αναψυκτικό.
Αυτός ακριβώς ο χυμός των φύλλων της Αλόης φρέσκος ή αφυδατωμένος χρησιμοποιείται και σήμερα για θεραπευτικούς σκοπούς. Περιέχει αλοϊνη, ανθρακινόνες και ρητίνη. Το βότανο δρα ως καθαρτικό, επουλωτικό, εμμηναγωγό και ανθελμικό. Εξωτερικά ως μαλακτικό και επουλωτικό.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά ως ένα ισχυρό καθαρτικό. Σε μικρή δόση αυξάνει την έμμηνο ροή. Εξωτερικά ο χυμός χρησιμοποιείται για ελαφρά εγκαύματα, ηλιακά εγκαύματα και τσιμπήματα εντόμων.
Αν χρησιμοποιηθεί εσωτερικά για προβλήματα έμμηνης ροής, πρέπει να συνδυαστεί με άφυσα βότανα για να μειωθεί ο κολικός πόνος.
Πρέπει να μην χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης διότι η Αλόη προκαλεί συσπάσεις της μήτρας. Ακόμη πρέπει να την αποφεύγουμε κατά τον θηλασμό, γιατί εκκρίνεται στο μητρικό γάλα και μπορεί να ενεργήσει ως καθαρτικό στο παιδί.
Για εσωτερική λήψη λαμβάνουμε 0,1-0,3 γραμμάρια του χυμού. Για εξωτερική χρήση, απλώνουμε μια ποσότητα φρέσκου χυμού στην προσβλημένη περιοχή.
Τα φύλλα της Αλόης επίσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την χρόνια, έμμονη δυσκοιλιότητα, υπό μορφή βάμματος ή σκόνης σε κάψουλες. Αν κάνουμε βάμμα χρησιμοποιούμε 1-3 ml ανά δόση ως διεγερτικό της όρεξης ή για την δυσκοιλιότητα. Η γεύση είναι δυσάρεστη. Αν χρησιμοποιήσουμε σκόνη τότε η ημερήσια δόση είναι 100-500 mg για να δράσει ως καθαρτικό και για την διέγερση της έκκρισης της χολής.

*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα