Η επιστημονική ονομασία του δέντρου αυτού είναι Aesculus hippostaneum L. (Αίσκουλος η Ιπποκαστανέα). Η κοινή της ονομασία είναι Ιπποκαστανέα ή Aγριοκαστανιά. Είναι ιθαγενές δέντρο των Ινδιών που φτάνει σε ύψος μέχρι τα 35 μέτρα. Εισήχθη στην Κεντρική και Νότια Ευρώπη τον 16ο αιώνα και σήμερα ευδοκιμεί άγρια στο βόρειο ημισφαίριο από τα Βαλκάνια μέχρι τα Ιμαλάια. Δεν άργησαν βέβαια στην Ευρώπη να ανακαλύψουν ότι το δέντρο είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Το 1720 η Γαλλική ιατρική την είχε προτείνει ως αντιπυρετικό φάρμακο, σε αντικατάσταση της κινίνης.
Η Ιπποκαστανέα είναι ένα δέντρο μεγαλοπρεπές με μεγάλα παλαμοειδή φύλλα και εντυπωσιακές ανθοταξίες λευκών ανθέων, με αποχρώσεις κίτρινου ή ροζ χρώματος στη βάση των πετάλων. Τα άνθη βγαίνουν την άνοιξη και μετά μετατρέπονται σε στρογγυλούς σκουροπράσινους καρπούς (που μοιάζουν με τα κάστανα), σκεπασμένους με σκληρό φλοιό. Δεν πρέπει να συνδέουμε την Ιπποκαστανέα με την Καστανιά. Οι καρποί του δέντρου αυτού, τα αγριοκάστανα δεν τρώγονται. Έχουν όμως σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες που θα αναφέρουμε στη συνέχεια.
Οι δραστικές ουσίες που περιέχει είναι διάφορες σαπωνίνες η σημαντικότερη από τις οποίες είναι η αισκιγενίνη (αισκίνη), τανίνες, ένα γλυκοσίδιο, το αισκουλοσίδιο, του οποίου η γενίνη είναι η αισκουλελόλη (κουμαρίνη) και φλαβόνες.
Η Ιπποκαστανέα όπως υπονοεί και το όνομά της, χρησιμοποιούταν για την θεραπεία των ενοχλημάτων που εντοπίζονταν στον θώρακα των αλόγων, κυρίως βήχα. Στον άνθρωπο, τα αγριοκάστανα έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά για προβλήματα που δημιουργούνται από την ελαττωμένη παροχή αίματος στις φλέβες. Ανακουφίζουν συμπτώματα μυρμιγιάσματος, πόνων, κνησμού, κόπωσης και αίσθημα βάρους ή κρύου που συνδέεται με κακή κυκλοφορία στα πόδια. Το βότανο αυτό στην ουσία δυναμώνει τα τοιχώματα των αγγείων. Αυτό σημαίνει ότι η Ιπποκαστανέα είναι ωφέλιμη στην καταπολέμηση των κιρσών, πρησμένων ποδιών (που οφείλονται σε φλεβικής φύσεως προβλήματα), και αιμορροΐδων. Για την θεραπεία της φθομβοφλεβίτιδας χρησιμοποιείται το αφέψημα ή το βάμμα του βοτάνου. Αυτό μαλακώνει και σταδιακά διαλύει και απορροφά τους θρόμβους, μαλακώνει τους πόνους και ελαττώνει τα πρηξίματα.
Εδώ και μερικά χρόνια έχει επίσης φανεί ευεργετική η εξωτερική χρήση της αλοιφής του βοτάνου για δερματικά προβλήματα. Αυτή δυναμώνει τα κύτταρα του δέρματος και βοηθά σε διάφορα προβλήματα αισθητικής και ιατρικής φύσης όπως η κυτταρίτιδα και η γήρανση του δέρματος. Δεν πρέπει όμως να χρησιμοποιούμε την αλοιφή πάνω σε σκασμένο δέρμα γιατί οι σαπωνίνες που περιέχονται μπορεί να δημιουργήσουν ερεθισμό.
H Ιπποκαστανέα μας εφοδιάζει επίσης με δύο από τα ανθοϊάματα του Μπαχ. Το Chestnut bud που χορηγείται για την ψυχολογική κατάσταση ατόμων που «δεν εκμεταλλεύονται πλήρως τις εμπειρίες της ζωής, που χρειάζονται περισσότερο χρόνο από τους άλλους για να μάθουν τα μαθήματα της καθημερινότητας» και το White Chestnut που παρασκευάζεται από τα άνθη και χορηγείται σε όσους «δεν είναι σε θέση να βγάλουν από τον νου τους ανεπιθύμητες σκέψεις και αμφιβολίες».

*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα