Στον τόπο μας το συναντούμε με την ονομασία Σταφιλίνος, Καρότο, Δαφκί ή Χαβούτσι. Η επιστημονική του ονομασία είναι Daucus carrota (Δαύκος το καρότο).
Είναι πολύ κοινό παντού. Στις άκρες των δρόμων, στα λιβάδια. Οι καλλιεργούμενες ποικιλίες έχουν κονδυλώδεις ρίζες. Είναι φυτό διετές με λεπτά πτεροειδή φύλλα. Έχει ανθοφόρο βλαστό μήκους 30-6 0 εκατοστών. Ανθοταξία λευκή σε σκιάδιο, με κεντρικό άνθος χρώματος γκρενά.
Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα αέρια μέρη και οι σπόροι του φυτού.
Τα αέρια μέρη συλλέγονται από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο κατά την περίοδο της ανθοφορίας. Τους σπόρους τους μαζεύουμε από τον Αύγουστο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Οι δραστικές ουσίες του φυτού είναι βιταμίνες C,Β1, Β2 και κυρίως προβιταμίνη Α (καροτίνη), σάκχαρα (γλυκόζη και σακχαρόζη) και πηκτίνη.
Δρα ως διουρητικό, αντιλιθικό και άφυσο.
Το πτητικό έλαιο που υπάρχει στο Αγριοκαρότο είναι ενεργό αντισηπτικό του ουροποιητικού συστήματος. Για τον λόγο αυτό η χρήση του στη θεραπεία καταστάσεων, όπως η κυστίτιδα και η προστατίτιδα ωφελεί. Για μεγάλο χρονικό διάστημα το Αγριοκαρότο το θεωρούσαν ειδικό ίαμα για την θεραπεία των λίθων των νεφρών. Για την καθαριστική και διουρητική του δράση το χρησιμοποιούμε σε συνδυασμό με άλλα βότανα για την θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας και των ρευματισμών. Οι σπόροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση των αερίων και σαν καταπραϋντικό για την ανακούφιση του τυμπανισμού και του κολικού. Ο πολτός του Αγριοκαρότου καταπραΰνει τη φαγούρα και βοηθά την επούλωση πληγών, ελκών και εγκαυμάτων. Συνδυάζεται καλά με την Αχιλλέα και τον Αρκτοστάφυλλο για λοιμώξεις του ουροποιητικού. Συνδυάζεται επίσης καλά με την Υδραγεία, το Ευπατόριο το πορφυρό ή την Παριετάρια για τους λίθους των νεφρών. Παρασκευάζεται ως έγχυμα. Ρίχνουμε σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 1 κουταλιά του τσαγιού ξηρό βότανο και το αφήνουμε σκεπασμένο για 10-15 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε τρεις φορές την ημέρα. Αν θέλουμε να παρασκευάσουμε έγχυμα από τους σπόρους, χρησιμοποιούμε μισό έως ένα κουταλάκι σπόρους για ένα φλιτζάνι νερό.

*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα