Με τον όρο έκζεμα καλύπτουμε ένα ευρύτατο φάσμα δερματικών παθήσεων. Ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος αυτού από την άποψη της ολιστικής αγωγής, δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του τις διάφορες μορφές με τις οποίες εκδηλώνεται το πρόβλημα. Όπως αναφέραμε στο προηγούμενο σημείωμα για την ψωρίαση, έτσι και στην περίπτωση που αντιμετωπίζουμε πρόβλημα εκζέματος, πρέπει να ερευνήσουμε την εσωτερική ρίζα του προβλήματος, που μπορεί να είναι σωματική, ψυχολογική ή πνευματική. Είχα αναφέρει την προηγούμενη φορά ότι κάθε πάθηση του δέρματος έχει επιπτώσεις στα εσωτερικά όργανα του ανθρώπου και το αντίθετο. Παθήσεις των εσωτερικών οργάνων μπορούν να έχουν επιπτώσεις στο δέρμα μας.
Για τον λόγο αυτό τα προβλήματα των δερματοπαθειών οφείλουμε να τα εξετάζουμε κάτω από αυτό το πρίσμα και σπάνια μόνο, όπως σε περιπτώσεις τραυματισμών μπορούμε να φροντίσουμε το δέρμα μεμονωμένα.
Όταν εμφανισθεί ένα έκζεμα, θα πρέπει να προσδιορίσουμε κατ’ αρχάς αν μπορεί να οφείλεται σε αλλεργική αντίδραση. Αν αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει κάποια αλλεργιογόνος ουσία η οποία μας επηρεάζει, τότε πρέπει να την απομακρύνουμε αμέσως, γιατί αλλιώς ο οργανισμός μας δεν είναι σε θέση να αυτοθεραπευθεί ή να αξιοποιήσει την βοτανική υποστήριξη που θα του δοθεί. Αν η αλλεργία οφείλεται σε κάτι που έχουμε αγγίξει τότε μπορεί να μας προκαλέσει εξάνθημα στα χέρια, το πρόσωπο ή τα γεννητικά όργανα.
Συχνά το έκζεμα οφείλεται σε αλλεργική αντίδραση στο αγελαδινό γάλα και τα προϊόντα του. Ακόμη και βρέφη που πίνουν με το μπιμπερό έχουν αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα.
Αν εντοπίζουμε ότι το αγελαδινό γάλα μας προκαλεί αλλεργική αντίδραση, τότε μπορούμε να πίνουμε κατσικίσιο γάλα και να καταναλώνουμε τα γαλακτοκομικά προϊόντα που παράγονται από αυτό.
Η βοήθεια των βοτάνων στην περίπτωση του εκζέματος μπορεί να είναι θετική. Τα βοτανικά ιάματα επιλέγονται ανάλογα με τις ατομικές ανάγκες του καθενός, ενώ παράλληλα εξετάζουμε την πεπτική διαδικασία και τη χρήση πικρών βοτάνων, άφυσων ή ηπακτικών. Αν υπάρχει πιθανότητα να μην λειτουργεί καλά το ήπαρ, τότε χρησιμοποιούμε χολαγωγά ή ηπατικά βότανα και αν τα νεφρά μας δεν αντεπεξέρχονται ικανοποιητικά στη λειτουργία τους, τότε πρέπει να χορηγηθούν βότανα διουρητικά. Τα νευροτονωτικά επίσης μπορούν να είναι κατάλληλα ανάλογα όπως είπαμε, με την ρίζα του προβλήματος.
Βότανα που παραδοσιακά έχουν θετική δράση στη θεραπεία του εκζέματος είναι η ρίζα Άρκτιου, η Σκροφουλάρια, η Τσουκνίδα, ο Πανσές και το κόκκινο Τριφύλλι.
Ένα μίγμα που θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματικό για το έκζεμα και είναι κατάλληλο για τα βρέφη, αλλά και τους μεγάλους αποτελείται από ίσα μέρη Τσουκνίδας και κόκκινο Τριφύλλι. Το παρασκευάζουμε ως έγχυμα.
Ρίχνουμε σε δύο κουταλάκια του τσαγιού από το μίγμα ένα φλιτζάνι βραστό νερό, το σκεπάζουμε 10 λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε τρεις φορές την ημέρα.
Αρχικά μπορεί να φανεί ότι τα συμπτώματα επιδεινώνονται. Δεν πρέπει να σας ανησυχήσει, γιατί σύντομα θα ακολουθήσει αξιόλογη βελτίωση.
Αν χρησιμοποιήσουμε στο έκζεμα εξωτερικά ιάματα για να μειώσουμε τους ερεθισμούς και την ενόχληση, δεν θα πετύχουμε την θεραπεία χωρίς να χρησιμοποιήσουμε παράλληλα και εσωτερική αγωγή. Τα βότανα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για κομπρέσες ή αλοιφές είναι Άρκτιο, Στελλάρια, Σύμφυτο, Υδραστίδα, Καλέντουλα, Πανσές και Αμαμηλίδα. Μία κομπρέσα από Καλέντουλα φτιάχνεται ως εξής. Ρίχνουμε μισό λίτρο βραστό νερό πάνω σε δύο κουταλιές της σούπας ξερά άνθη Καλέντουλας και αφήνουμε το μίγμα να κρυώσει. Μουσκεύουμε την κομπρέσα στο υγρό και την τοποθετούμε στην προσβλημένη περιοχή. Την αφήνουμε μία ώρα μουσκεύοντας την συνεχώς.

*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα