Η κινέζικη ονομασία του βοτάνου είναι Chen Pi και η φαρμακευτική του ονομασία Pericarpium citri Reticulate.

Η καταγωγή του μανταρινιού καθώς και άλλων εσπεριδοειδών προέρχεται από την Ν.Α. πλευρά των Ιμαλαΐων. Σύμφωνα με τη μυθολογία τα εσπεριδοειδή φυλάσσονταν σε μια πόλη της Κυρηναϊκής από τις Εσπερίδες νύμφες που ονομάζονταν Εσπερία, Ερύθεια, Αίγλη και Αρεθούσα καθώς και από τον δράκο Λάδωνα που είχε 100 κεφάλια. Ο Ηρακλής κατόρθωσε να πάρει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων τα οποία και έφερε στον Βασιλιά Ευρυσθέα πραγματοποιώντας έτσι τον ένα από τους 12 άθλους του.
Ο αποξηραμένος φλοιός του ώριμου μανταρινιού έχει σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες. Συλλέγεται τον Χειμώνα και αποξηραίνεται στον ήλιο. Η γεύση του είναι πικρή και έντονα αρωματική. Τα ισχυρά αιθέρια έλαια τα οποία εμπεριέχονται στον φλοιό του μανταρινιού έχουν την ιδιότητα να κινούν την ενέργεια του σώματος. Λόγω της ιδιότητας τους αυτής μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πολύ αποτελεσματικά βότανα σε προβλήματα δυσπεψίας, αίσθημα φουσκώματος αμέσως μετά το γεύμα ή αν μετά τις πρώτες μπουκιές νοιώθουμε ναυτία και εμετό.
Επίσης βοηθά να αποβληθούν τα φλέματα από τους πνεύμονες.
Χρησιμοποιείται όταν υπάρχει αίσθημα βρασμού στο στήθος. Ο φλοιός του μανταρινιού και γενικότερα τα εσπεριδοειδή συνήθως χορηγούνται μαζί με άλλα βότανα.
Η δοσολογία είναι 6-9 γραμμάρια την ημέρα.
Το πορτοκάλι καθώς και τα άνθη των εσπεριδοειδών έχουν τις ίδιες ιδιότητες αλλά ηπιότερες.

*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα