Οι μελέτες της κινέζικης Φαρμακολογίας ξεκίνησαν στην προσπάθεια της βελτίωσης της υγείας των ανθρώπων. Οι πρώτοι επιστήμονες φυσιολόγοι ξεκίνησαν φαρμακευτική συλλογή με βότανα 1000 χρόνια πριν (1066-771 π.Χ.). Ο αυτοκράτορας Shen Νong (2737 π.Χ.) που θεωρείται ο πατριάρχης της κινέζικης φαρμακολογίας αναφέρεται ότι είχε εξοικειωθεί τόσο πολύ με τα βότανα ώστε μπορούσε να δοκιμάζει έως 70 βότανα καθημερινά.
Το 221- 200 π.Χ. εδραιώθηκε το θεωρητικό υπόβαθρο της κινέζικης Φαρμακολογίας με την θεωρεία των «τεσσάρων ενεργειακών ποιοτήτων και των πέντε γεύσεων». Η θεωρία των ενεργειακών ποιοτήτων στηρίζεται στην άποψη ότι οι τροφές οι οποίες προσλαμβάνουμε από το περιβάλλον έχουν κάποια ενεργειακή ποιότητα η οποία μπορεί να είναι καυτή, θερμή, ψυχρή ή κρύα. Το θερμό είναι η αρχή του καυτού και το ψυχρό η αρχή του κρύου. Το θερμό και καυτό έχουν αντίθετες ενεργειακές επιδράσεις στον οργανισμό από ότι το ψυχρό και κρύο.
Έτσι εάν υπάρχει ασθένεια με συμπτώματα θερμά τότε θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν βότανα με κρύα ενεργειακή ποιότητα και αντιθέτως εάν υπάρχει ασθένεια με συμπτώματα κρύου τότε σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν βότανα με θερμή ενεργειακή υπόσταση.
Οι πέντε γεύσεις είναι το ξινό, πικρό, πικάντικο, γλυκό, αλμυρό. Η κάθε μία από αυτές έχει προτίμηση να επιδρά κυρίως σε κάποιο όργανο. Έτσι το ξινό επιδρά κυρίως σε ήπαρ- χοληδόχο κύστη, το πικρό στην καρδιά, το πικάντικο στον πνεύμονα, το γλυκό στην σπλήνα και το αλμυρό στα νεφρά. Η υπερκατανάλωση στη διατροφή μας των πιο πάνω γεύσεων π.χ. πολλά αλμυρά ή γλυκά κ.λ.π. είναι πιθανό να οδηγήσουν σε πρόβλημα της λειτουργίας των αντίστοιχων οργάνων. Όπως βέβαια και η πλήρης έλλειψη τους.
Σήμερα οι κινέζοι όταν θέλουν να θεραπεύσουν κάποια ασθένεια χρησιμοποιούν συνδυασμούς πολλών βοτάνων σε λιγότερο ή περισσότερο πολύπλοκες συνταγές, επειδή έχουν ακριβώς την άποψη ότι όπως όταν εμφανίζεται μία ασθένεια υπάρχουν πολλοί παράγοντες που έχουν επιδράσει στον συγκεκριμένο οργανισμό, εξωτερικοί (π.χ. κρύο, υγρασία, ζέστη κ.λ.π.) ή εσωτερικοί (π.χ. έντονα συναισθήματα), έτσι και η συγκεκριμένη ασθένεια δεν μπορεί να οφείλεται σε μια και μόνο αιτία. Κατά συνέπεια τα βότανα τα οποία θα πρέπει να χορηγηθούν είναι ένας τέτοιος συνδυασμός που θα καλύπτει συνολικά το πρόβλημα.
Η συνταγή λοιπόν η οποία θα δοθεί τελικά στον ασθενή θα πρέπει να είναι ένας συνδυασμός γεύσεων και ενεργειακών ποιοτήτων τέτοιων που με την πρόσληψη τους θα έχει σαν αποτέλεσμα την θεραπεία του ή την διατήρηση της καλής του υγείας.

*Άρθρο της Ευαγγελίας Φραγκιαδάκη-Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα