Το δέρμα μας επιτελεί πολλές και ουσιαστικές λειτουργίες. Μας προστατεύει από βλάβες, από το φως και τις χημικές ουσίες, από ακραίες θερμοκρασίες και την εισβολή των μικροοργανισμών. Παράλληλα, το ίδιο το δέρμα μας εκκρίνει αντιμικροβιακές ουσίες και φιλοξενεί μια φιλική και φυσική κοινότητα βακτηρίων, τα οποία το προστατεύουν από εχθρικούς μικροοργανισμούς, διατηρώντας ένα περιβάλλον που δεν ευνοεί την ανάπτυξη τους.
Επίσης είναι υπεύθυνο με πολλούς τρόπους για τη διατήρηση ενός σταθερού και αρμονικού εσωτερικού περιβάλλοντος, προστατεύοντας από την απώλεια ύδατος, αλάτων και οργανικών ουσιών από την μια, ενώ από την άλλη είναι ένα από τα τέσσερα κύρια όργανα που επιτελούν τη λειτουργία της αποβολής αχρήστων ουσιών και ύδατος.
Τέλος με τις αισθητήριες νευρικές απολήξεις στην επιφάνεια του δέρματος μπορούμε να έχουμε φυσική επαφή με το περιβάλλον μας.
Κάθε πάθηση του δέρματος έχει επιπτώσεις στα εσωτερικά όργανα του ανθρώπου και το αντίθετο. Παθήσεις των εσωτερικών οργάνων μπορούν να έχουν επιπτώσεις στο δέρμα μας.
Για τον λόγο αυτό τα προβλήματα των δερματοπαθειών οφείλουμε να τα εξετάζουμε κάτω από αυτό το πρίσμα και σπάνια μόνο, όπως σε περιπτώσεις τραυματισμών μπορούμε να φροντίσουμε το δέρμα μεμονωμένα.
Ένα από τα πλέον κοινά δερματικά προβλήματα είναι η ψωρίαση.
Προκαλείται από ένα ευρύ φάσμα παραγόντων που συνεργάζονται μεταξύ τους και κατά συνέπεια η θεραπευτική αγωγή ποικίλει ανάλογα με τις ανάγκες του συγκεκριμένου ατόμου.
Βασικά πρέπει να εντοπισθεί η ρίζα του προβλήματος, που μπορεί να είναι σωματική, ψυχολογική ή πνευματική. Σε μία πάθηση όπως η ψωρίαση πρέπει να αξιολογήσουμε όλους τους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας και της κοινωνικής ζωής του ατόμού.
Υπάρχουν αρκετά βότανα που συστήνονται κατά παράδοση για την ψωρίαση. Τα περισσότερα είναι εξομαλυντικά, όπως ρίζα άρκτιου, γάλιο, ταραξάκο, γεντιανή, χελιδόνιο, καλέντουλα, αχιλλέα, γλυκόριζα, κόκκινο τριφύλι, θούγια κ.α. και φέρνουν αποτέλεσμα αν χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με άλλα βότανα και γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές στον τρόπο ζωής μας. Το φως του ήλιου και το θαλασσινό νερό συχνά καθαρίζουν την ψωρίαση αλλά η θεραπεία αυτή, μπορεί να μην είναι μόνιμη. Στον τόπο μας όμως είναι αρκετά εύκολο να την κάνουμε και αξίζει τον κόπο να δοκιμάσουμε.
Τα εξωτερικά ιάματα σε μορφή αλοιφών που χρησιμοποιούνται και μπορούν να παρασκευαστούν από βότανα όπως σύμφυτο, στελλαρία ή αλθαία, βοηθούν στο να καταπολεμηθεί ο ερεθισμός και στην απομάκρυνση των απολεπίσεων αλλά δεν προσφέρουν μόνιμη ανακούφιση.
Ένα μίγμα έντεκα βοτάνων που μπορεί να μας βοηθήσει, περιέχει γεντιανή (2 μέρη), φλοιός ιτιάς (2 μέρη), φλοιός καρυδιών (1 μέρος), ρεμάνια (2 μέρη), αγγελική (2 μέρη), γλυκόριζα (2 μέρη), χελιδόνιο (1 μέρος), τσουκνίδα (1 μέρος), βερονίκη (1 μέρος), καλέντουλα (1 μέρος), αχιλλέα (1 μέρος).
Το μίγμα το παρασκευάζουμε ως ακολούθως. Από τα έξι πρώτα βότανα που αναφέρω παίρνουμε 2 κουταλάκια του τσαγιού και τα σιγοβράζουμε για 20 λεπτά σε 3 φλιτζάνια νερό. Στη συνέχεια σβήνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε στο νερό μία κουταλιά της σούπας από το μίγμα των άλλων πέντε βοτάνων. Το αφήνουμε σκεπασμένο οκτώ λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε το μισό το πρωί και το άλλο μισό το βράδυ. Η θεραπευτική αγωγή πρέπει να γίνει για αρκετό χρονικό διάστημα στο οποίο παράλληλα δίνουμε προσοχή, στις απαραίτητες αλλαγές στην ζωή μας, στη φυσική διατροφή και τη σωματική άσκηση.

*Άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα